ایران شرقی 25 تير 1396 ساعت 9:22 http://easterniran.com/fa/doc/translate/601/ -------------------------------------------------- عنوان : احتمال استقرار پایگاه‌های نظامی چین در آسیای مرکزی -------------------------------------------------- روسیه مشکلات مرز قرقیزستان-تاجیکستان را درک کرده و نفوذ افراط گرایان در خاک قرقیزستان را یک نوع تهدید برای متحدان اتحادیه اقتصادی اوراسیا و سازمان پیمان امنیت جمعی و همچنین تهدیدی برای امنیت خود می‌داند. پکن نیز نگران شمال غرب خود است. منطقه خومختار سین کیانگ- اویغور بنا به یک سری دلایل داخلی و خارجی، ضعیف‌ترین حلقه در دفاع از چین در مقابل افراط گرایان و تروریست‌ها محسوب می‌شود و از اینرو، ایجاد پایگاه نظامی، از منظر پکن قابل توجیه است. متن : ایران شرقی/ اتمام آموزش های ضد تروریستی "تیان-شان3-2017" چین-قرقیزستان با بازداشت چهار نفر از حامیان سازمان افراطی که یک سری حملات تروریستی در منطقه مرز دولتی را برنامه ریزی کرده بودند (توسط کمیته دولتی امنیت ملی قرقیزستان) مصادف بود. قرقیزستان با قزاقستان در شمال، با ازبکستان در غرب، با تاجیکستان در جنوب غربی و با چین در جنوب شرقی هم مرز است. بخشی از مرز این کشور، مرز خارجی اتحادیه اقتصادی اوراسیا محسوب می شود. هنوز مشخص نیست که بازداشت شدگان کدام یک از این 4 مرز را برای هدف خود انتخاب کرده بودند. با این حال، در این فرضیه که آن مرز یکی از بخش های جنوب است خطایی وجود نخواهد داشت. یکی از مشکل سازترین مسیرها، مرز قرقیزستان-تاجیکستان است. شبه نظامیان افغانستان که سعی دارند به دیگر جمهوری های آسیای مرکزی نفوذ کنند، بنا به چند دلیل ذیل این مسیر را در نظر می گیرند: - مرکز مشترک تاجیکستان و افغانستان؛ - منطقه کوهستانی دشوار که به طور جدی کار نیروهای مرزی و گمرکی برای حفاظت از سرزمین های کشورهای خود را دشوار می سازد؛ - سطح پایین آماده سازی کادرهایی که به مبارزه با تروریسم و افراط گرایی فرا خوانده شده اند؛ - وضعیت دشوار اجتماعی-اقتصادی، سطح بالای فقر و خلق و خو های اعتراضی پنهان. تمام این دلایل با هم، فرصت های مطلوبی را برای جذب طرفداران جدید ایجاد کرده، احتمال ایجاد سلولهای مخفی را افزایش داده و می توانند به تلفیق اعضای جنبش های رادیکال با نیروهای امنیتی دولتی منجر شوند. این شرایط نگرانی مسکو و پکن را بر می انگیزد. روسیه مشکلات مرز قرقیزستان-تاجیکستان را درک کرده و نفوذ افراط گرایان در خاک قرقیزستان را یک نوع تهدید برای متحدان اتحادیه اقتصادی اوراسیا و سازمان پیمان امنیت جمعی و همچنین تهدیدی برای امنیت خود می داند. پکن نیز نگران شمال غرب خود است. منطقه خومختار سین کیانگ- اویغور بنا به یک سری دلایل داخلی و خارجی، ضعیف ترین حلقه در دفاع از چین در مقابل افراط گرایان و تروریست ها محسوب می شود. دلایل خارجی: ضعیف بودن مرزهای مشترک با تاجیکستان و قرقیزستان. پکن می داند که نه دوشنبه و نه بیشکک نمی توانند به طور مستقل و کامل امنیت قلمرو های خود را تامین کرده و از نفوذ شبه نظامیان افغانستان جلوگیری کنند. دلایل داخلی: افزایش تعداد اویغورهای ناراضی که سال هاست سعی دارند از وابستگی به پکن رها شوند. دلایل داخلی سین کیانگ-اویغور را به یکی از ناآرام ترین نقاط چین تبدیل کرده اند. در طول چند سال اخیر، احساسات جدایی طلبانه، تهدید رو به رشد تروریسم و افراط گرایی را افزایش داده و باعث نگرانی آشکار پکن و ایجاد محدودیت های شدید برای مسلمانان ساکن شمال غرب چین شده است. ساکنان سین کیانگ از تاریخ 1 آوریل از داشتن حجاب، ریش بیش از حد طولانی و همچنین انجام مراسم ازدواج و تشییع جنازه براساس سنت های مذهبی به جای سکولار ممنوع شده اند. یک لیست تحت عنوان "15 مظهر افراط گرایی" که در قلمروی این منطقه خودمختار ممنوع شده اند، در "بسته ضد تروریستی" چین قرار دارد. تمام این ممنوعیت ها به این دلیل است که "نیروهای مذهبی نباید در زندگی سکولار مردم مداخله کنند". این "بسته ضد تروریستی"، مرحله بعدی سیاست پکن برای جلوگیری از انزوا و افراط گرایی اویغورهایی که به صورت فشرده در سین کیانگ زندگی می کنند خواهد بود. سیاست اسکان مجدد ساکنان استان های دور از مرکز چین در سین کیانگ و هم ترازی وضعیت اقتصادی در کشور به منظور جلوگیری از عقب ماندگی اقتصادی سین کیانگ از بقیه استان ها، جهت گیری های اصلی فعالیت پکن محسوب می شوند. در طول 2-5/1 سال گشته، پکن مبارزه با جدایی طلبی، تروریسم و افراط گرایی را تشدید کرده است. چین به طور فعال به همسایگان خود برای تجهیز مرزهای آنها و آموزش متدهای موثر مبارزه با این دشمن مشترک کمک می کند. به عنوان مثال، این کشور 490 میل یوان (75 میلیون دلار) کمک فنی-نظامی به تاجیکستان ارائه کرده است. در طول 15 سال گذشته، در چین حدود 400 نظامی نیروهای مسلح تاجیکستان آموزش دیده اند. به قرقیزستان هم از سال 1999 تا سال 2012 ، مبلغ 11 میلیون دلار و در سال 2013 مبلغ 17.5 میلیون دلار کمک نظامی- فنی ارائه کرده است. در حال حاضر، بسیاری از تجهیزات نظامی قرقیزستان و تاجیکستان باقی مانده سلاح های شوروی و مدل های مدرن روسیه هستند که توسط مسکو تامین می شوند. اما اگر چین میزان کمک های نظامی-فنی "در چارچوب تقویت روابط حسن همجواری" را کاهش ندهد، احتمال توقف تدریجی استفاده از تجهیزات نظامی روسیه وجود دارد. پکن فعلا فقط نقش رهبر در حوزه مسائل امنیتی را امتحان کرده است. در سال گذشته، تحت نظارت جمهوری خلق چین یک ائتلاف با مشارکت تاجیکستان، پاکستان و افغانستان ایجاد گردید. در این ائتلاف آموزش های ضد تروریستی که چین همراه با همسایگان خود انجام می دهد، انجام می شود. در آموزش های "تیان-شان3-2017" که فاز اصلی آن در شهر آرتوش چین برگزار شده است، حدود 800 نفر از نیروهای امنیتی دو کشور و ده ها واحد خودروی زرهی شرکت داشته اند. هدف اصلی این اقدامات - تقویت سیستم تعامل بین نیروهای مرزی قرقیزستان و چین برای مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی است. براساس سناریوی این آموزش ها، در مناطق مرزی دو کشور اقدامات تروریستی و حمله به واحدهای نظامی صورت گرفته و در جریان آنها نیروهای مسلح بخشی از تروریست ها را نابود کرده اند. به منظور سازماندهی تعامل بین روسای سازمان های مرزی، ستاد هماهنگی تاسیس شد و رهبری عملیات برای از بین بردن گروه های تروریستی از آنجا شروع شد. سران سازمان های مرزی قرقیزستان و چین نتایج حاصل از آموزش مشترک را بسیار عالی ارزیابی کرده و اشاره کردند که نظامیان دو کشور وظایف خود را انجام داده و نمونه ای از یک همکاری موثر را نشان داده اند. همچنین تاکید شد که برگزاری این اقدامات امکان نیروهای مرزی برای واکنش سریع به تهدیدات بالقوه را افزایش می دهد. روسای سازمان های مرزی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای - روسیه، قزاقستان، تاجیکستان و ازبکستان و کمیته اجرایی ساختار ضد تروریستی منطقه ای سازمان همکاری شانگهای- بر جریان این آموزش ها نظارت داشتند. در حال حاضر، چین سعی دارد هزینه های تقویت مرزهای کشورهای منطقه را برآورد کرده و تروریست ها را به دور از قلمرو خود نگه دارد. اگر این اقدامات برای پکن کافی نباشد، نمی تواند فرمت جدید همکاری (به عنوان مثال، استقرار پایگاه های نظامی در قلمروی متحدان سازمان همکاری شانگهای) را ارائه دهد. این گزینه فعلا بعید به نظر می رسد. اما اگر در دستور کار قرار بگیرد، قطعا به معنای مرحله جدید روابط چین با آسیای مرکزی خواهد بود. انتهای مطلب/.