ایران شرقی 27 مرداد 1395 ساعت 9:59 http://easterniran.com/fa/doc/translate/127/ -------------------------------------------------- نفوذ آمریکا در آسیای مرکزی عنوان : گروه c5+1؛ آغازی بر نفوذ آمریکا در مرکز اوراسیا -------------------------------------------------- در حالی که کشورهای آسیای مرکزی سابقه زیادی در مورد همکاری بین منطقه‌ای ندارند. واشنگتن به درستی می‌داند که افزایش این همکاری، به ویژه در مسائل امنیتی و اقتصادی، ثبات و رفاه را در این منطقه ارتقا خواهد داد. موفقیت این طرح‌ها امکان برنامه‌ریزی برای طرح‌های گسترده‌تر را فراهم خواهد ساخت و این امر به سود ایالات متحده بوده و امکان نفوذ بیشتر در منطقه را برای این ابرقدرت فراهم می‌سازد. متن : ایران شرقی/ علیرغم برگزاری دومین دور اجلاس c5+1 در واشنگتن، رسانه های منطقه و جهانی چندان اهمیتی به این رویداد ندادند. اما به زعم برخی کارشناسان این رویدادها بسیار مهم تلقی می شوند. جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا میزبان وزرای امور خارجه پنج کشور آسیای مرکزی قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان بود. با خروج آمریکا از جنگ افغانستان، رسانه ها و مردم آمریکا توجه کمی به آسیای مرکزی دارند. اما، با این وجود بایستی درک کرد که این منطقه در مرکز اوراسیا قرار دارد که با روسیه، چین و ایران هم مرز می باشد و در نزدیکی هند و پاکستان است. پس بنابراین، ثبات در آسیای مرکزی برای برقراری ثبات در سراسر اوراسیا حیاتی می باشد. این اجلاس اولین بار در پاییز سال 2015 در اولین سفر جان کری به آسیای مرکزی در شهر افسانه ای سمرقند صورت گرفت. این گروه که به عنوان (1+c5) شناخته می شوند حاصل تفکر نیشا دسای بیزوال، دستیار وزیر خارجه آمریکا در امور آسیای جنوبی و مرکزی می باشد. این گروه وسیله ای برای ترویج همکاری با پنج کشور آسیای مرکزی و همکاری میان این کشورها است. طی این نشست ترتیبی داده شد تا وزرای خارجه به طور سالانه با هم ملاقات داشته باشند و پروژه هایی در پنج حوزه مهم راه اندازی شد: مبارزه با تروریسم؛ رقابت کسب و کار؛ شبکه های حمل و نقل؛ انرژی تجدید پذیر؛ و تغییر آب و هوا. همچنین در این دور از مذاکرات مقرر شد، چالش های مرتبط با افراط گرایی اسلامی در آسیای مرکزی که در جنگ داخلی تاجیکستان در سال 1990 نقش داشت و مشکلاتی را برای ازبکستان، قرقیزستان و به تازگی قزاقستان ایجاد کرده است، مورد توجه قرار گیرد. این مسئله ای است که همه دولت های منطقه با آن مواجه هستند و باید همکاری در این زمینه توسعه یابد. در کنار آن، پروژه رقابت کسب و کار آسیای مرکزی به منظور ترویج صادرات از کشورهای آسیای مرکزی طراحی شده است که با توجه به منافع همه پنج کشور آسیای مرکزی، چالش های این پروژه دولت های منطقه را به اتخاذ سیاست های تسهیل سازی صادرات کالا متقاعد خواهد ساخت. ضمنا پروژه توسعه کریدور حمل و نقل به منظور انتقال آسان تر، سریع تر و ارزان تر کالا در میان کشورهای آسیای مرکزی طراحی شده است. این پروژه می تواند مهم ترین طرح باشد. تجارت میان کشورهای آسیای مرکزی مانند تجارت در جهان عرب بسیار کمتر از سطح انتظار می باشد. از بین بردن موانع تجاری غیر تعرفه ای در منطقه تا حد زیادی جابجایی کالا و افزایش تجارت درون منطقه را به سود همه کشورهای منطقه بهبود خواهد داد. پروژه آینده بر انرژی های تجدید پذیر تمرکز خواهد داشت. این منطقه وابستگی زیادی به گاز، نفت، و نیروی برق آبی دارد. کمبود آب در مناطق خشک آسیای مرکزی، ساخت سدها و خارج سازی زمستانی آب از سدها را مسایل بحث انگیز ساخته است. توسعه انرژی های تجدید پذیر و افزایش بهره وری انرژی، از جمله راه هایی است که دولت های منطقه می توانند برای حل و فصل مشکلات انرژی از آن بهره گیرند. در نهایت، طرح انطباق منطقه ای و حمایت ملی به کشورهای آسیای مرکزی کمک خواهد کرد تا ظرفیت برنامه ریزی خود را در مورد اثرات تغییر آب و هوا افزایش دهند. با تبادل اطلاعات و انجام اقدامات منظم، این پروژه رویکردهای منطقه ای برای مدیریت چالش های تغییر آب و هوا را تسهیل می کند. این مسائل در حالیست که کشورهای آسیای مرکزی سابقه زیادی در مورد همکاری بین منطقه ای ندارند. واشنگتن به درستی می داند که افزایش این همکاری، به ویژه در مسائل امنیتی و اقتصادی، ثبات و رفاه را در این منطقه ارتقا خواهد داد. این طرح ها برای تسهیل سیاسی انجام پروژه ها و ارائه نتایج قابل مشاهده طراحی شده اند. موفقیت این طرح ها امکان برنامه ریزی برای طرح های گسترده تر را فراهم خواهد ساخت. این امر به سود ایالات متحده است که کشورهای آسیای مرکزی قدرتمندتر و مرفه تر شوند. در وضعیت مقابل، بی ثباتی در منطقه به همسایگان قدرتمند اجازه دخالت می دهد. رقابت برای برتری در مرکز اوراسیا، تنش های جدی در آسیای مرکزی بوجود می آورد که اثرات آن فراتر از منطقه را در بر خواهد گرفت. همچنین این طرح ها در خدمت دو هدف دیگر نیز خواهد بود. این طرح ها برای کشورهای آسیای مرکزی، وسیله ای است که توجه ویژه آمریکا به آسیای مرکزی را در بر خواهد داشت. همه رهبران منطقه از این توجه استقبال می نمایند. آن ها تعامل آمریکا را به عنوان وزنه تعادل با وجود حضور سنگین تر مسکو و پکن در نظر می گیرند. در نهایت، این پروژه ها برای ایالات متحده، برنامه کاری به منظور تعامل چندجانبه در منطقه فراهم می کند. مسکو سازمان هایی را برای این منظور ایجاد کرده است. چین سازمان همکاری شانگهای، که شامل روسیه می شود را تشکیل داده است. گروه 1+c5 آخرین پیشنهاد واشنگتن در این بازی است. شاید در نگاه اول مهم به نظر نرسد اما این طرح آغازی برای افزایش نفوذ آمریکا در مرکز اوراسیا می باشد.