ایران شرقی 2 ارديبهشت 1397 ساعت 10:38 http://easterniran.com/fa/doc/translate/1336/ -------------------------------------------------- نظامی شدن اقیانوس هند و تهدید جنگ هسته‌ای عنوان : اقیانوس هند آوردگاه هسته‌ای هند و پاکستان -------------------------------------------------- جنوب آسیا شاهد رقابت تسلیحاتی هسته‌ای بین هند و پاکستان است و این دو کشور انواع جنگنده، تانک، کشتی، زیردریایی و خودروی زرهی را به سلاح‌های هسته‌ای مجهز کرده‌اند. کارشناسان بر این باورند که اگر قرار باشد جنگ هسته‌ای بین هند و پاکستان درگیرد، آغاز این نبرد از اقیانوس هند خواهد بود. اقیانوس هند در سال‌های اخیر به محل استقرار انواع ناوهای جنگی، زیردریایی و جنگنده‌هایی که مجهز به سلاح هسته‌ای می‌باشند، تبدیل شده است. متن : ایران شرقی/ تا آگوست سال 1945 میلادی به جز آمریکا هیچ کشوری سلاح کشتار جمعی خطرناک مانند بمب هسته ای در اختیار نداشت اما بعد از هدف قرار گرفتن دو شهر بزرگ ژاپن در 6 و 9 آگوست 1945 همه به قدرت این بمب خطرناک پی بردند. بمبی که از یک ذره کوچک اتم ساخته شده بود سبب شد که همه کشورها خود را در مقابل این سلاح خطرناک؛ ناتوان ببینند و آمریکا تبدیل به یک ابر قدرت شود. کشور دومی که به سرعت خود را مجهز به سلاح اتمی کرد شوروی بود که به همین دلیل تبدیل به دومین ابر قدرت جهان شد. آمریکا نتوانست این موضوع را تحمل کند که شوروی نیز مانند این کشور دارای سلاح اتمی باشد بنابراین جنگ سرد بین واشنگتن و مسکو آغاز شد. در جنگ جهانی دوم بلوک غرب و شرق علیه یکدیگر وارد عمل شدند. در 22 ژانویه 1941 آلمان های نازی به رهبری هیتلر، عملیات بزرگی علیه شوروی آغاز کردند. اگر چه آلمان ها نتوانستند مسکو را تصرف کنند اما از سال 1941 تا 1945 بیشتر شهرهای بزرگ شوروی بر اثر حمله آلمانی های به شدت خسارت دید. آمریکا از ترس شوروی راز ساخت بمب اتمی را به متحدان خود یعنی انگلیس و فرانسه منتقل کردند. آمریکا در این فکر بود که اگر شوروی خواسته باشد علیه بلوک غرب وارد عمل شود انگلیس و فرانسه با این کشور مقابله خواهند کرد. آمریکا از همان ابتدا به دنبال کاهش نفوذ شوروی در اروپا بود که تا حد زیادی هم در این زمینه موفق شد. آمریکا به فکر این بود که بمب هسته ای را در اختیار آلمان نیز قرار دهد اما می ترسید که چون این کشور مرز مشترک با شوروی دارد (مرز مشترک با کشورهای بلوک شرق ) در صورت بروز اولین جنگ این سلاح خطرناک به دست روس ها بیفتد. در جنگ جهانی دوم هم ابتدا روس ها وارد برلین شدند و آمریکا و انگلیس بعد از ارتش روسیه توانستند به برلین وارد شوند. منظور از بیان تاریخ این جنگ ها این بود که مشخص شود کشورهای مختلف چطور به راز ساخت بمب هسته ای پی بردند و کشورهایی که دارای این سلاح خطرناک بودند و مرز مشترک داشتند با یکدیگر دشمن نبودند. البته برخی استثناها در این زمینه وجود دارد. بیش از 9 کشور از جمله آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، کره شمالی،انگلیس، پاکستان، هند و (رژیم) اسرائیل، دارای سلاح هسته ای هستند. در بین این کشورها چین و کره شمالی مرز مشترک دارند اما با یکدیگر دشمن نیستند بلکه متحد یکدیگر می باشند اما هند و پاکستان تنها کشورهای جهان هستند که با داشتن سلاح هسته ای و مرزهای مشترک طولانی دشمن دیرینه یکدیگر هستند. کشورهای مختلف به ویژه هند و پاکستان سلاح و کلاهک های هسته ای را فقط ذخیره نمی کنند بلکه اگر مجبور شوند از این سلاح های خطرناک استفاده خواهند کرد. به تازگی هند و پاکستان برای رقابت با یکدیگر انواع جنگنده، تانک، کشتی، زیردریایی و خودروی زرهی را به سلاح هسته ای مجهز کرده اند که در صورت بروز جنگ مورد استفاده قرار خواهد گرفت. اما به راستی اگر قرار باشد جنگ هسته ای بین دو کشور اتفاق بیفتد از کجا شروع می شود. بیشتر کارشناسان بر این باورند که جنگ هسته ای از اقیانوس هند آغاز خواهد شد. اقیانوس هند به محل استقرار انواع ناو جنگی، زیردریایی و جنگنده هایی که مجهز به سلاح هسته ای هستند تبدیل شده است. جنگ هسته ای از سوی هند آغاز می شود و پاسخ متقابل، پاکستان خسارت زیادی را وارد خواهد کرد که غیر قابل جبران است. زیردریایی های هسته ای نقش مهمی در مانور نظامی هر یک از کشورهای هند و پاکستان دارند. هند سال ها قبل یک زیردریایی هسته ای از روسیه خریداری کرد تا بتواند نیروهای خود را برای استفاده از این سلاح مخوف آموزش دهد. زیردریایی ها به دوگونه گازوئیلی و هسته ای تقسیم می شوند. زیردریایی گازوئیلی نمی تواند مدت زیادی زیر آب دوام بیاورد زیرا برای احتراق سوخت در موتور، نیاز به اکسیژن دارد بنابراین باید به سطح آب بیاید و هوای مورد نیاز خود را تأمین کند. زیردریایی گازوئیلی 10 الی 12 روز می تواند زیر آب دوام بیاورد. زیردریایی هسته ای برای به حرکت درآوردن موتور، نیاز به اکسیژن ندارد و فقط زمانی باید به سطح آب بیاید که نیاز به تأمین خوراک برای پرسنل باشد. اگر غذای بسته بندی شده و آب به اندازه کافی در یک زیردریایی هسته ای ذخیره شود می تواند تا 25 سال زیر آب دوام بیاورد. بین اقیانوس ها و دریاها هیچ مانعی وجود ندارد بنابراین زیردریایی هسته ای به راحتی می تواند در سه اقیانوس بزرگ جهان تردد کند. هدف قراردادن انواع اهداف متحرک روی سطح آب، در هوا و زمین با سلاح هسته ای از دیگر ویژگی های این نوع زیردریایی است. بقیه تجهیزات نظامی هسته ای که روی سطح آب یا روی زمین باشند قابل شناسایی و هدف قرار گرفتن هستند اما شناسایی و منهدم کردن زیردریایی هسته ای تقریبا غیر ممکن است. تا امروز تکنولوژی وجود ندارد که به کمک آن بتوان زیردریایی هسته ای را شناسایی کرد بنابراین هیچ وسیله ای که در خشکی یا در سطح آب قرار دارد، نمی تواند چنین زیردریایی هایی را هدف قرار دهد. هند در سال 2016 به زیردریایی هسته ای قابل قبولی دسترسی پیدا کرد و پاکستان مجبور شد در ژانویه سال 2017 زیردریایی هسته ای را بدست آورد. پاکستان سه زیردریایی گازوئیلی آگوستا90 ساخت فرانسه در اختیار دارد که توانایی مجهز شدن به سلاح هسته ای را دارند. این زیردریایی ها مجهز به بمب هیدورژنی و بمب هسته ای هستند. پاکستان به تازگی زیردریایی های خود را به موشک ابابیل که نوعی موشک کروز است مجهز کرده است. موشک ابابیل با رادار قابل شناسایی نیست و در صورتی که از زیردریایی شلیک شود بدون خطا هدف خود را منهدم می کند. موشک کروز با ارتفاع بسیار کم روی سطح آب حرکت و مسیر خود را تا هدف دنبال می کند به همین دلیل نه با رادار قابل شناسایی است و نه با چشم عادی دیده می شود. زیردریایی های پاکستان به موشک کروز بابر که 450 کیلومتر برد دارد مجهز شده اند که توانایی این نوع موشک نیز در نوع خود بی نظیر است. زیردریایی های هسته ای سرآغاز جنگ هسته ای در اقیانوس هند هستند و به زودی تبدیل به یک سلاح خطرناک در آب های منطقه از اندونزی تا شرق آفریقا خواهند شد. انتهای مطلب/ آنچه در این متن آمده به معنای تأیید محتوای آن از سویموسسه ایران شرقی نیست و تنها در راستای اطلاع رسانی و انعكاس نظرات تحليلگران و منابع مختلف منتشر شده است