ایران شرقی 17 خرداد 1397 ساعت 10:23 http://easterniran.com/fa/doc/translate/1417/ -------------------------------------------------- سهم گروه‌های شبه‌نظامی از معادن افغانستان عنوان : بررسی نقش منابع معدنی در تغذیه جنگ افغانستان -------------------------------------------------- مرکز تحقیقات زمین شناسی آمریکا با تایید تمام یافته‌های مهم شوروی در گذشته به این مهم رسیده است که "خاک افغانستان حدود 60 میلیون تن مس، 2،200 میلیون تن سنگ آهن، 1.4 میلیون تن عناصر خاکی کمیاب و ذخایری از آلومینیوم، طلا، نقره، روی، جیوه و لیتیوم را حفظ کرده است. ذخایر کربنات ولایت هلمند افغانستان 89 میلیارد دلار ارزش دارد و لیتیوم این کشور به فراوانی نفت در عربستان است. اما این منابع سهم قابل توجهی در تامین مالی گروه‌های شبه‌نظامی و تروریستی دارد. طالبان و به تازگی داعش، جهت تامین هزینه عملیات‌های خود به دنبال استخراج معادن افغانستان هستند و سنگ‌های قیمتی و دیگر معادن سهل‌الوصول برای این گروه‌ها جذاب‌تر هستند. اگر سیاست‌های منسجم با رویکرد استراتژیک جامع، واقع بینانه و بلند مدت اتخاذ نگردد، این امکان وجود دارد که افغانستان در دام منابع طبیعی خود گرفتار شود و در چرخه‌ی تاریخی کشمکش و جنگ داخلی که اکثر کشورهای آفریقایی با آن مواجه هستند، گرفتار شود. متن : ایران شرقی/ منابع معدنی غنی افغانستان می توانند بهترین جایگزین برای کمک های خارجی باشند و می توانند وابستگی این کشور به کشورهای اهدا کننده و حمایت های خارجی را کاهش دهند. این منابع، اگر به درستی مدیریت شوند، فرصتی برای افغانستان ایجاد می کنند تا بتواند داستان و طرح خودش را در مورد موفقیت اقتصادی بنویسد. منابع معدنی افغانستان با ارزش تخمینی بین یک تا 3 تریلیون دلار، پتانسیل جذابی را برای مدت طولانی حفظ کرده اند؛ اما این نعمت ها همچنین تهديدی برای تقویت آشفتگی و تعرض محسوب می شوند. در کشوری که در حال حاضر از فساد گسترده، شورش های فعال و کمبود زیرساخت ها و نهادهای مناسب به ستوه آمده، مواد معدنی افغانستان منبع احتمالی دیگری برای ایجاد بی ثباتی محسوب می شوند. از طریق استخراج غیر قانونی معادن، میلیون ها دلار به جیب گروه های مسلح، شورشیان و رهبران قدرتمند آنان منتقل می شود، در حالی که تنها بخش کوچکی از ثروت حاصل از این پروژه ها برای مردم افغانستان سود آور بوده و برای شان هزینه شده است. علاوه بر ارائه اهرم های نفوذ ژئواستراتژیک، منابع معدنی سودآور افغانستان می تواند به عنوان یک توجیه مهم برای باقی ماندن ایالات متحده در افغانستان محسوب گردد. استخراج معادن می تواند اقتصاد افغانستان را رونق دهد در حالی که شرکت های آمریکایی هم از آن سود می برند. مهم تر از همه، این امر می تواند برای شرکت های آمریکایی دسترسی به مواد معدنی مهم و نادر را فراهم کند، که تولید بسیاری از آنها تحت سلطه چین قرار داشته است. با این حال، با افزایش نفوذ شورشیان و بالا رفتن میزان بهره برداری غیر قانونی از مواد معدنی، مواد معدنی افغانستان نه تنها نشانه فرصت از دست رفته است بلکه تهدیدی برای امنیت ملی این کشور به شمار می رود. پتانسیل عظیمی در بخش مواد معدنی افغانستان نهفته است. به منظور تحقق بخشیدن به این پتانسیل، بخش معدنی نیازمند توجه قابل ملاحظه هم از سوی دولت افغانستان و هم از سوی جامعه بین المللی به ویژه ایالات متحده است. اهمیت منابع معدنی در افغانستان افغانستان دارای ذخایر عظیم منابع طبیعی است. این نعمت ها شامل ذخایر وسیعی از طلا، پلاتین، نقره، مس، آهن، کرومیت، تانتال، لیتیم، اورانیوم و آلومینیوم است. در شمال و جنوب، چندین معدن هیدروکربن وجود دارد. این کشور همچنین دارای ذخایر عظیم سنگ های ساختمانی است. ذخایر مس و سنگ آهن افغانستان از بزرگترین ذخایر در جهان به شمار می آید که به ترتیب از 60 تا 2200 میلیون تن می باشد. کار گروه عملیات کسب و کار و ثبات (بخشی از وزارت دفاع ایالات متحده (TFBSO)) تخمین می زند که ذخایر نفت و گاز طبیعی افغانستان "می تواند به ارزش بیش از 220 میلیارد دلار باشد." پس از اقدام مداخله گرانه آمریكا كه موجب نابودی رژیم طالبان در سال 2001 گردید، مرکز تحقیقات زمین شناسی آمریکا USGS در سال 2004 شروع به بررسی و تحقیق در مورد منابع معدنی افغانستان نمود. زمین شناسان آمریكایی مجموعه ای جذاب از نمودارهای قدیمی و اطلاعات جالبی را در كتابخانه سازمان زمین شناسی افغانستان در کابل یافتند كه توسط كارشناسان زمین شناسی شوروی در طول دوره اشغال افغانستان در دهه 1980 جمع آوری شده بود. سازمان تحقیقات زمین شناسی ایالات متحده (USGS) با استفاده از این نمودارها و داده های قدیمی روس ها، تحقیقات علمی گسترده ای را بر روی مواد معدنی آغاز کرد. این بررسی ها جامع ترین مطالعات زمین شناختی افغانستان بوده که تا کنون انجام شده است. مرکز تحقیقات زمین شناسی آمریکا بیش از 43 روز زمان صرف کرده و 23 پرواز، برای جمع آوری داده ها انجام داده است. حدود 23،000 مایل پرواز بر فراز خاک افغانستان صورت گرفته است. از طریق مأموریت های هوابرد جهت انجام تحقیقات، کاوش های مغناطیسی، بررسی های گرانش و ماورای طیفی در خصوص افغانستان، محققان بر فراز آسمان حدود 70 درصد از کل این کشور پرواز کردند. هواپیمای "Orion" NP-3D Lockheed که برای انجام این سفر تحقیقاتی تجهیز شده بود جهت بررسی و کشف منابع معدنی در افغانستان مورد استفاده قرار گرفت. این هواپیما با دستگاه های سنجش از دور و ژئوفیزیک مجهز شده بود. مرکز تحقیقات زمین شناسی آمریکا با تایید تمام یافته های مهم شوروی در گذشته نتیجه گیری کرد که "خاک افغانستان حدود 60 میلیون تن مس، 2،200 میلیون تن سنگ آهن، 1.4 میلیون تن عناصر خاکی کمیاب مانند لانتان، سریم و نئودیمیم و ذخایری از آلومینیوم، طلا، نقره، روی، جیوه و لیتیوم را حفظ کرده است. به عنوان مثال، "ذخایر کربنات خان نشین در ولایت هلمند افغانستان 89 میلیارد دلار ارزش دارد." به عبارت دیگر، لیتیوم موجود در افغانستان به فراوانی نفت در عربستان است. لیتیوم یک ماده خام مهم است که برای تولید باتری برای لپ تاپ ها و گوشی های هوشمند به کار می رود. عناصر نادر زمین (REEs) تبدیل به بخش مهمی از فن آوری مدرن امروز شده اند و در ساخت تلفن های همراه، تلویزیون، رایانه، لیزر، باتری و ابررساناها مورد استفاده قرار می گیرند. یافته های مربوط به کنگره عناصر نادر زمین برای امنیت ملی ایالات متحده مهم و حساس در نظر گرفته می شوند. عناصر نادر زمین کلیدی برای تولید سیستم های ناوبری مخزن (تانکرحمل سوخت)، سیستم های هدایت موشکی، اجزای دفاع موشکی، ماهواره ها و سیستم های ارتباطی نظامی هستند. عناصر نادر خاکی و اورانیوم در ولایت هلمند موجودند. افغانستان دارای بزرگترین ذخایر کشف شده آهن و مس است که تخمین زده شده آن قدر بزرگ است که بتواند این کشور را به بزرگترین تولید کننده این دو ماده در جهان تبدیل کند. به گفته بانک جهانی، درآمد حاصل از معادن تنها در دو محل - ذخیره مس عینک و ذخایر آهن حاجیگک- می تواند تا سال 2031 به طور متوسط ​​900 میلیون دلار در سال باشد. یافته ها به وضوح نشان می دهد که وفور و تنوع زیاد در ثروت معدنی افغانستان، می تواند این کشور را به یک رهبر جهانی در بخش مواد معدنی تبدیل کند. این منابع، اگر به درستی مدیریت شوند، فرصتی برای رونق اقتصادی افغانستان فراهم می کنند. اما اگر این منابع به طور موثر مدیریت نشوند، می تواند مناقشات کشور را افزایش دهد یا حتی به بروز جنگ داخلی کمک کند. معدن کاری غیرقانونی شورش و اغتشاش را تقویت می کند افغانستان چندین دهه جنگ را پشت سر گذاشته است. 17 سال از زمان حمله آمریکا در سال 2001 و 39 سال از زمان حمله اتحاد جماهیر شوروی در سال 1979 می گذرد. این کشور هنوز با بیش از 20 گروه شورشی و تروریستی دست و پنجه نرم می کند. در حال حاضر، این کشور به میدان شورش های فعال طالبان و دیگر گروه های ستیزه جوی و تروریستی رادیکال از جمله القاعده، شبکه حقانی و داعش خراسان تبدل شده است. شورشیان طالبان، جنگ سالاران و سیاست مداران فاسد، همگی تهدیدهای جدی هستند. در برخی موارد، این بازیگران به دلیل داشتن منافع مشترک، با هم و به منظور بهره برداری از منابع معدنی ارتباط برقرار می کنند. یکی از بزرگترین چالش ها در توسعه صنایع معدن کاری در افغانستان ناامنی است به طور خاص، سنگ های قیمتی و سنگ مرمر آشکارا غارت می شوند. به خاطر عدم وجود امنیت و حضور محدود و ناکافی دولت در برخی نقاط کشور جنگ سالاران، شورشیان و سیاست مداران در استخراج غیرقانونی مواد معدنی مشارکت دارند. طبق گزارش کمیته شورای امنیت سازمان ملل در ماه فوریه 2015، مواد معدنی پس از مواد مخدر غیر قانونی، به دومین منبع درآمدی بزرگ طالبان تبدیل شده اند. از طریق معدن کاری غیرقانونی، میلیون ها دلار به جیب گروه های مسلح، شورشیان و نیروهای مسلح سرازیر می شود، در حالی که تنها بخش کوچکی از ثروت حاصل از این پروژه ها به نفع مردم افغانستان خرج می گردد. منابع طبیعی به ویژه سنگ های قیمتی، طی دهه ها، جنگ و ستیزه جویی در افغانستان را تامین مالی کرده اند. ادعا شده که در دهه 1990، جبهه متحد اسلامی (The United Islamic Front) به شکل قاچاق؛ سالانه بین 60 تا 200 میلیون دلار از استخراج و قاچاق غیرقانونی در شمال افغانستان درآمد کسب کرده است. منابع معدنی نقش مهمی در تامین مالی شورش های فعلی ایفا می کنند. به عنوان مثال، طالبان به میزان قابل توجهی از سود حاصل از استخراج معادن و همچنین مالیات در تمامی انواع فعالیت های اقتصادی در مناطق تحت کنترل خود سهم می برند. این موارد و فعالیت های اقتصادی شامل محصولات پر سود تریاک هلمند، تجارت الوار و چوب در شرق افغانستان، برش کاری سنگ مرمر در جنوب و سنگ در شمال کشور است. خزانه های دولتی افغانستان درآمد بسیار کمی از بخش معدن دارند و حدود 1400 معدن غیر قانونی در این کشور وجود دارد. در گزارش سازمان شاهد جهانی (Global Witness) در می 2016 آمده است: "درآمدی که تنها از ولایت بدخشان نصیب جنگ سالاران و طالبان می شود با درآمد اعلام شده دولت از کل بخش منابع طبیعی افغانستان برابری می کند. در سال 2014، دو میدان معدنی دیو دره و کران و منجان در ولایت بدخشان، به تنهایی حدود تقریبا 20 میلیون دلار آمریکا برای گروه های مسلح فراهم کردند. به نظر می رسد منابع معدنی دومین منبع بزرگ درآمد طالبان هستند، در حالی که کمتر از یک درصد درآمد دولت در سال 2013 را تأمین کرده اند. بدون وجود یک استراتژی قوی و عملی، منابع معدنی می توانند به یک منبع دیرینه تقویت درگیری و فساد تبدیل شوند. دولت اسلامی /داعش و شورشیان طالبان به مواد معدنی در افغانستان چشم دوخته اند منابع طبیعی، به ویژه هنگامی که دولت حاکمیت ارضی کامل را در دست ندارد؛ می تواند آتش درگیری ها را شعله ورتر کند. این مسئله یک احتمال قوی در افغانستان محسوب می شود. براساس اطلاعات جدید منتشر شده توسط نیروهای آمریکایی در افغانستان، 30 درصد از مناطق این کشور تحت نظارت یا نفوذ شورشیان قرار دارند. براساس یافته های این مطالعه در خصوص بخش صنایع معدنی در سال 2014، برخی از مهمترین ذخایر لیتیوم در ولایات شرقی غزنی و منطقه جنوبی ولایت هلمند قرار گرفته که عمدتا تحت کنترل طالبان قرار دارند. علاوه بر این، در بعضی مناطق جنگ سالاران محلی و رهبران نیروهای مسلح شورشی در مقایسه با دولت نفوذ بیشتری دارند. بازیگران دولتی و غیردولتی در مناطق مرزی ناآرام افغانستان پناه می گیرند و احتمال وقوع جنگ را افزایش می دهند. کشورهای ثروتمند و غنی از لحاظ منابع طبیعی در مقایسه با کشورهای فقیرتر (از لحاظ منابع طبیعی)، به میزان بالاتری از جنگ های داخلی آسیب می بینند و جنگ های طولانی تری متحمل می شوند. زمانی که برخی از نقاط کشور توسط شورشیان و جنگ سالاران کنترل می شوند، اختلافات و کشمکش ها اقتصاد جنگی ایجاد می کنند. اعضای گروه های مسلح از غارت سود می برند، بنابراین از خشونت استفاده می کنند تا کنترل و دسترسی به منابع خود را حفظ کنند. شورشیان، جنگ سالاران و سایر گروه های مسلح همچنان در بسیاری از نقاط افغانستان صاحب سهم بزرگی از استخراج معادن هستند. شورشیان طالبان و اخیرا داعش به دنبال بهره برداری از منابع معدنی در بخش هایی از کشورند که کنترل دولتی بر آنها ضعیف است. داعش جهت تأمین هزینه عملیات های خود در افغانستان، عراق و سوریه به دنبال استخراج غیرقانونی معادن افغانستان است. سنگ های قیمتی و مواد مخدر که به راحتی قابل استخراج و معامله هستند، برای گروه های مسلح جذاب ترند. گاهی اوقات شعله ور شدن مناقشات به فعالیت های معدن کاوی در مناطق دور افتاده کشور منجر می شود. گروه های شورشی در حال رقابت و نزاع و مواجهه با یکدیگرند و در بعضی موارد جوامع ضعیف تر از عناصر طالبان درخواست کرده اند از آنها محافظت کنند. با ظهور داعش در افغانستان، بخش معدن این کشور در حال حاضر با تهدیدی تازه روبرو شده است. داوود شاه صبا، وزیر سابق معادن و نفت افغانستان، به قانون گذاران مجلس افغانستان اعلام کرد که داعش تهدیدی جدی برای صنعت استخراج معادن افغانستان است. داعش سعی دارد در افغانستان نفوذ کند؛ اما مشخص نیست که در برابر دولت افغانستان توان مقاومت خواهد داشت یا خیر. با این وجود، گمان می رود که داعش به طور کلی به دنبال بهره برداری از صنعت معدن افغانستان در بخش های ضعیف (از لحاظ امنیت)این کشور است تا بتواند بودجه عملیات های اصلی خود در عراق و سوریه را تامین کند. وخامت اوضاع امنیت افغانستان وضعيت مطلوب تري را براي داعش فراهم کرده است. اگر اوضاع تحت کنترل قرار نگیرد، ممکن است شورشیان داعش و طالبان بتوانند از طریق بهره برداری از معادن نقاط آسیب پذیر افغانستان، خطرات جدی ایجاد کنند. آنها می توانند از طریق بهره برداری از معدن، مأموریت های عملیاتی خود در دیگر نقاط دنیا را تامین مالی نمایند. ستیزه جویان در حال تلاش جهت دستیابی به کنترل بر مناطقی هستند که غنی از منابع معدنی هستند. در برخی مناطق، شورشیان قادر به کنترل ذخایر معدنی بوده اند. به عنوان مثال، ولایت هلمند غنی از کرومیت است و یکی از بزرگترین ولایت های تولید کننده تریاک نیز محسوب می شود. این ولایت در دهه گذشته با جنگ های شدیدی مواجه شده است. برخی از ولسوالی های این ولایت تحت کنترل شورشیان طالبان قرار دارند. ولایت بدخشان، که به دارا بودن معادن طلا و سنگ لاجورد معروف است و ولایت های کنر و نورستان که ذخایر زیادی از سنگ های گران بها دارند، حملات و جنگ های شدیدی را تجربه کرده اند. زیرا شورشیان در این سرزمین ها متمرکز شده اند و ذخایر عظیم سنگ های قیمتی آنها را جذب می کند و این حرکتی خطرناک به شمار می آید. آنها به دنبال کنترل مناطقی هستند که از آنجا می توانند میلیون ها دلار برای تامین تجهیزات جنگی خود درآمد کسب کنند. دسترسی به منابع عظیم طبیعی باعث شده که بیشترین احتمال وقوع جنگ داخلی به وجود آید. سناریوی احتمالی؛ امکان افزایش درگیری ها در افغانستان استخراج معادن، منبعی سهل و آسان برای تامین بودجه جنگ است. تحقیقات نشان می دهد که میان وجود منابع طبیعی در یک کشور و بروز جنگ داخلی رابطه آماری وجود دارد. وجود چنین منابعی، اغلب درگیری های خشونت آمیز به منظور کنترل آنها را افزایش می دهد. اغلب درگیری ها در واکنش به تلاش های بازیگران مختلف برای کنترل استخراج معدن به وجود می آیند. به دلیل امکان استخراج آسان و ثروت عمده حاصل از معادن، منازعه بر سر منابع همیشه امکان پذیر است. منابع برای گروه های مسلح و رهبران این گروه ها فرصتی برای کسب سودآسان فراهم می کند. به این ترتیب، گروه هایی که یک برنامه کاری اقتصادی دارند و مایل به خرید و تامین اسلحه هستند، دسترسی به این منابع را برای کسب سود حاصل از استخراج و فروش خود خواهانند و در مناطقی که شبکه هایی از مجرمان و مظنونان به شدت درگیر هستند، این آسیب پذیری بیشتر است. افغانستان راهبردی روشن برای رسیدگی موثر به ثروت معدنی خود ندارد. در ماه آوریل 2015، بازرس ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان (SIGAR)، گزارشی منتشر کرد تا اذعان کند واشنگتن "یک استراتژی واحد برای توسعه صنایع معدنی و استخراجی افغانستان نداشته است." از سال 2009، نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای توسعه بین المللی و کار گروه عملیات کسب و کار و ثبات وزارت دفاع آمریکا 488 میلیون دلار به صنایع استخراجی افغانستان اختصاص داده است. بازرس ویژه برای بازسازی افغانستان توضیح داده که این منابع مالی، هیچ کاری برای ساخت و ایجاد صنعت معدن کاری قابل قبول و منظم در افغانستان انجام نداده اند. نهادهای دولتی ایالات متحده، از جمله اداره توسعه بین المللی ایالات متحده، نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای توسعه بین المللی و وزارت دفاع، در انجام مأموریت خود برای کمک به ایجاد صنایع استخراجی مستقل افغانستان شکست خورده است و این امر هنوز یک هدف بسیار دور از دسترس به نظر می رسد. استخراج معدن به طور غیرقانونی در سراسر افغانستان شایع است. بیش از 2000 سایت غیرقانونی وجود دارد که جنگ سالاران و شورشیان از منافع آن سود می برند. گزارش بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان نشان می دهد که معادن غیرقانونی از زمان سقوط طالبان در سال 2001 به میزان 300 میلیون دلار هزینه در بر داشته است. ناامنی در ولایت شرقی ننگرهار و سایر نقاط، موجب شد که وزیر سابق معاون افغانستان [داوود شاه صبا]، در سال 2015 به قانون گذاران افغان هشدار دهد که نظارت بر هزاران معدن در سراسر این کشور غیرممکن است و در صورت عدم وجود توافق صلح با طالبان ممکن است غارت کامل و نامحدود منابع محلی رخ دهد. بدون وجود یک پاسخ منسجم و فوری، منابع معدنی وسیع در افغانستان نه تنها یک فرصت از دست رفته محسوب می شوند بلکه تهدیدی برای امنیت ملی افغانستان هستند. اگر سیاست های قوی با رویکرد استراتژیک جامع، واقع بینانه و بلند مدت اتخاذ نگردد، این امکان وجود دارد که افغانستان در دام منابع طبیعی خود گرفتار شود و در چرخه ی تاریخی کشمکش و جنگ داخلی که اکثر کشورهای آفریقایی با آن مواجه هستند، درگیر شود. راه پیش رو با توجه به وضعیت فعلی فساد گسترده، شورش فعال، اقتصاد جنگی و عدم وجود مؤسسات دولتی موثر، اگر منابع افغانستان به طور موثر مدیریت نشوند، به طور بالقوه می توانند پنجره دیگری به روی درگیری های خشونت آمیزی باز کنند و به نفرین و بلا تبدیل شوند. با توجه به این چالش ها، به نظر می رسد که دستیابی به ثبات اقتصادی از طریق بهره برداری از این منابع، یک وظیفه چالش برانگیز برای دولت افغانستان است. استخراج معدن در کشوری مانند افغانستان، که چندین دهه است در اثر کشمکش تخریب شده، بدون وجود تعهد قوی از سوی حکومت افغانستان و جامعه جهانی، آسان نخواهد بود. مدیریت بهتر منابع معدنی می تواند منجر به رشد اقتصادی پایدار شود و راه را برای صلح پایدار هموار کند. به رغم موانع شدید و دشوار، اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، از تلاش ها به منظور بهره برداری از معادن معدنی افغانستان حمایت می کنند. هر دو رئیس جمهور گفتگو های زیادی در مورد فرصت های استخراج معادن در افغانستان داشته اند. با این حال، از آنجایی که معادن دومین منبع مالی تامین بودجه طالبان هستند، این گروه ممکن است از دخالت ایالات متحده ناخشنود گردد و نارضایتی خود را با حمله علیه نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان نشان دهد. فساد مفرط در کشور چالش بزرگ دیگری است. این مسئله نه تنها تأثیر نیروهای امنیتی افغانستان و مشروعیت دولت را تضعیف می کند، بلکه مانع بزرگی برای مسیر توسعه اقتصادی است و بخش معدن هم مستثنی از این امر نیست. به منظور توسعه منابع معدنی، دولت باید حضور خود را تقویت کند و ثبات را به ویژه در مناطق دارای منابع معدنی تامین کند. علاوه بر اجرای اصلاحات در قوانین مواد معدنی، رفع و یا حداقل کاهش سطح فساد مهم است. حقوق معدنی باید به خوبی تعریف شود و باید یک چارچوب قانونی مشخص برای جذب سرمایه گذاری خارجی ایجاد گردد. دولت افغانستان، باید از سوی جامعه جهانی حمایت شود و یک چشم انداز دراز مدت، واقع بینانه و استراتژیک برای توسعه بخش معدنی نوظهور خود شکل دهد. جامعه بین المللی می تواند به دولت افغانستان کمک کند تا از تجارت غیرقانونی مواد معدنی که به طور قابل توجهی به جنگ و تقویت شورشیان کمک می کند، جلوگیری نماید. کمیته تحریم های سازمان ملل باید شروع به تحقیق کند تا مشخص شود که چگونه ثروت معادن به شورشیان می رسد و گروه های غیرقانونی مسلح را تامین مالی می کند. جامعه بین المللی، به ویژه ایالات متحده، باید با همکاری دولت افغانستان بر روی اصلاحات و ایجاد مکانیسم موثر ارزیابی و نظارت بر منابع معدنی کشور، کار کند. مدیریت منابع معدنی، که می تواند توسعه اقتصادی و ثبات را ارتقا دهد، باید اولویت استراتژیک اصلی باشد. با توجه به فراوانی مشکلات موجود در افغانستان، هر مرحله از این فرآیند باید توسط جامعه بین المللی و سازمان های نظارتی دقیقا نظارت شود تا از فساد و مشکلات قومی جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که استخراج به معنی موفقیت است؛ نه اینکه به آشفتگی و یا منازعات تبدیل شود. گرچه بخش معدنی افغانستان با چالش های عمده ای مواجه است، اما پیامی به کمک کنندگان و سرمایه گذاران در سراسر جهان می رساند که این کشور می تواند از طریق استخراج ثروت معدنی خود، دوباره روی پای خود بایستد. نتیجه گیری شورشیان طالبان نه تنها در میدان جنگ موفق هستند، بلکه همچنین از منابع درآمدی کشور نیز اخاذی می کنند، منابعی که برای پرداخت حقوق نظامیان این کشور بدون کمک آمریکا کافی است. تاکنون، بیشتر درآمد حاصل از ثروت طبیعی کشور به جای مردم افغانستان و دولت، به جیب کارگزاران قدرت، جنگ سالاران و مقامات فاسد رفته است. با توجه به شرایط کنونی، مدیریت نا مناسب منابع کشور می تواند روزنه دیگری رو به سوی درگیری های خشونت آمیز باز کند. منابع معدنی عامل کلیدی بی ثباتی هستند که می تواند رقابت و کشمکش بین گروه های مسلح و رهبران محلی را افزایش دهد و در صورت عدم وجود کنترل دولت، شکایات و اعتراضات مردمی را ایجاد کند. با وجود در اختیار داشتن 14000 سرباز آمریکایی که از بخش امنیتی نسبتا جدید افغانستان حمایت می کنند، تامین امنیت تمام معادن کشور برای دولت افغانستان سخت خواهد بود. معدن کاوی در کشوری مانند افغانستان بدون تعهد قوی از سوی دولت افغانستان و حمایت قوی از سوی جامعه بین المللی آسان نخواهد بود. منابع معدنی غنی افغانستان، اگر به طور موثر بهره برداری شوند، می توانند بهترین جایگزین کمک های خارجی باشند و وابستگی مردم افغانستان به کشورهای اهداکننده و حمایت خارجی را کاهش دهد. این منابع اگر به درستی مدیریت شوند، فرصتی مناسب برای موفقیت های اقتصادی فراهم می کنند. سیاست های قوی و تدابیر سازمانی قوی همراه با جهت گیری روشن سیاسی، می تواند به جذب سرمایه گذاران داخلی و خارجی کمک کند. مدیریت بهتر منابع معدنی می تواند منجر به رشد اقتصادی پایدار شود که راه را برای ایجاد صلح پایدار هموار می سازد. انتهای مطلب/ آنچه در این متن آمده به معنای تأیید محتوای آن از سویموسسه ایران شرقی نیست و تنها در راستای اطلاع رسانی و انعكاس نظرات تحليلگران و منابع مختلف منتشر شده است