ایران شرقی 4 آذر 1395 ساعت 9:23 http://easterniran.com/fa/doc/translate/155/ -------------------------------------------------- افراط‌گرایی در آسیای مرکزی عنوان : آسیب پذیری ترکمنستان از خطر نفوذ جریان افراط -------------------------------------------------- ارتش ترکمنستان در طول مدت استقلال بسیار بد آموزش دیده و تجهیزات فنی ضعیفی دارد. بودجه‌های اختصاص داده شده توسط دولت، موضوع حفظ ثبات در مرز ترکمنستان-افغانستان را (که در آن بیشتر نیروهای نظامی ترکمنستان کشته می‌شوند) در بر نمی‌گیرد. در صورت تشدید جنگ در افغانستان و پیشرفت شبه‌نظامیان داعش از طریق استان‌های شمالی افغانستان به سمت جمهوری‌های آسیای مرکزی، ترکمنستان شانس کمتری برای دفاع از قلمرو خود دارد. متن : ایران شرقی/ گسترش سریع ایده اسلام رادیکال، نگرانی رو به رشد جامعه بین المللی را برانگیخته است. روش های قرون وسطی برای حل مشکلات زندگی مدرن، روش تهاجمی آزار و اذیت غیر مسلمانان، ستم بر زنان و گسترش ایدئولوژی با استفاده از زور، برخی ویژگی های توصیف کننده اسلام رادیکال هستند. علاوه بر این، در حال حاضر، ایدئولوژی اسلام رادیکال، بذر نفرت و دشمنی را در میان جماعت چندین کشور مسلمان خاورمیانه و آسیا کاشته و سرکوب و قتل عام برادران دینی به یک امر عادی تبدیل شده است. اگرچه کمپین گسترده مبارزه با دولت اسلامی عراق و شام در افغانستان و سوریه توسط نیروهای ائتلاف غربی نتایج مثبت نسبتا کم خود را دارد، با این حال، گسترش اسلام رادیکال همچنان ادامه داشته و توقف آن بسیار دشوار است. از نظر "توماسپس گراهام"، مشاور سابق رئیس جمهور ایالات متحده، در حال حاضر، منبع اصلی مشکلات در منطقه، نه افغانستان، بلکه جمهوری های سابق شوروی آسیای مرکزی هستند. رشد جمعیت، توسعه ضعیف اقتصادی و فقر زمینه را برای گسترش افراط گرایی، از جمله اسلام رادیکال فراهم می کنند. متاسفانه، همه کشورهای آسیای مرکزی قادر به مقاومت کافی با گسترش رادیکالیسم اسلامی نیستند. به عنوان مثال، ترکمنستان در رتبه بندی جهانی قدرت نظامی-2016 (Global Firepower Military Ranks-2016) جایگاه 86 را از میان 126 کشور جهان در اختیار دارد. تعداد نیروهای ارتش ترکمنستان 22 هزار نفر (با حضور سالانه 110 هزار نفر در سن سربازی و 2.255 میلیون نفر مناسب برای خدمت نظامی) است. تسلیحات ارتش ترکمنستان عبارتند از: 712 واحد تانک (عمدتا T-72 منسوخ)؛ 1941 واحد نفربر زرهی و خودرو جنگی پیاده نظام؛ 68 واحد دستگاه توپخانه خودرو 120، 122 و 152 میلی متری؛ 269 واحد توپخانه یدک کش؛ 110 سیستم راکت انداز چندگانه؛ 63 هواپیما (از جمله 24 هواپیمای شکاری-بازدارنده و 18 هواپیمای مسافربری) و همچنین 16 هلیکوپتر. تقریبا تمام تجهیزات نظامی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به ترکمنستان رسیده است از نظر و فنی منسوخ شده می باشد. همچنانکه بودجه دفاعی ترکمنستان 200 میلیون دلار است. به گفته کارشناسان نظامی، ارتش ترکمنستان بسیار بد در طول مدت استقلال آموزش دیده و تجهیزات فنی ضعیفی دارد. بودجه های اختصاص داده شده توسط دولت، موضوع حفظ ثبات در مرز ترکمنستان-افغانستان را (که در آن بیشتر نیروهای نظامی ترکمنستان کشته می شوند) در بر نمی گیرد. مردم محلی نیز به هر ترتیبی تلاش می کنند از خدمت سربازی فرار کنند. در صورت تشدید جنگ در افغانستان و پیشرفت شبه نظامیان داعش از طریق استان های شمالی افغانستان به سمت جمهوری های آسیای مرکزی، ترکمنستان شانس کمتری برای دفاع از قلمرو خود دارد. ترکمنستان باید درک کند که بدون کمک اتحادیه اروپا و ایالات متحده، مقاومت در برابر تهدید اسلام افراطی غیر ممکن است. این جمهوری فقط به لطف نیروهای ناتو که کمپین های ضد تروریستی در افغانستان برگزار می کنند، موفق شد اسلام گرایان را از مرکز به استان های شمالی بکشاند. با این حال، با وجود این، عشق آباد به طور کوته بینانه پیشنهادات غرب در مورد ارائه کمک های نظامی را رد کرد. در نهایت، "بردی محمداف" رئیس جمهور ترکمنستان با ادامه سیاست بی طرفی خود ممکن است ترکمنستان را از دست بدهد. تلاش های رژیم ترکمنستان برای مبارزه با اسلام گرایان در داخل کشور از طریق سرکوب حقوق و آزادی بشر، دستگیری اعضای گروه ها و تجمعات مذهبی که هیچ رابطه ای با افراط گرایی ندارند، بی تاثیر است. همانطور که "ویتالی پونوماریف"، از مرکز حقوق بشر "یادبود" در نشست اخیر سازمان امنیت و همکاری اروپا در ورشو اشاره کرد، حقایق متعددی از آزار و اذیت افراد پیرو اسلام سنتی توسط مقامات ترکمنستان وجود دارد. وی خاطرنشان کرد که چندین مسلمان از ولایت دشگوز به زندان طولانی مدت محکوم شده اند و از آن زمان بستگانشان از آنها خبر ندارند. چنین مواردی در سایر استان ها هم رخ می دهد. شکی نیست که در مجموع، تمام اقدامات مذکور در آینده باعث افزایش مخالفت در میان مؤمنان شود. تهدید ترکمنستان از جانب اسلام گرایان افراطی که در افغانستان مستقر شده اند، این جمهوری را مجبور به درخواست کمک از قدرت های بزرگ می کند. به عنوان مثال، ایالات متحده در حال حاضر قصد کمک به ترکمنستان از طریق اجرای برنامه ها در چارچوب همکاری استراتژیک "C5 + 1" و همچنین از طریق USAID دارد. این برنامه ها در جهت ایجاد پایه های دموکراتیک قانونی، توسعه اقتصادی کشور، جذب سرمایه گذاری، همگرایی اقتصادی منطقه ای و همچنین امنیت در زمینه مبارزه با تروریسم، برقراری ثبات در افغانستان و بهبود زیرساخت های مرزی است. در نهایت، کمک های فعال آمریکا به قدرت های منطقه ای می تواند نقش کلیدی را در مسائل مربوط به تامین امنیت در آسیای مرکزی ایفا کند.