ایران شرقی 16 تير 1398 ساعت 10:45 http://easterniran.com/fa/doc/translate/2006/ -------------------------------------------------- افزایش مهاجرت عنوان : آمار تهدیدکننده مهاجرت از آسیای مرکزی -------------------------------------------------- متن : ایران شرقی/ الکساندر شوستوف علی رغم ادعاهای مربوط به کاهش جذابیت مهاجرتی روسیه در رسانه ها، ورود مهاجران کاری از کشورهای آسیایی عضو اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع به روسیه همچنان رو به افزایش است. وخامت روابط قومی که در مکان های اقامت مهاجران بسیار مشهود است، نتیجه منفی این فرآیند می باشد. در مطالب مربوط به مسئله مهاجرت که اخیرا توسط رسانه های روسیه منتشر شده است، اغلب مهاجرت دائمی که انتقال به منطقه جدید سکونت را در نظر دارد و مهاجرت کاری موقت که اغلب ماهیت فصلی دارد با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند. داده های مربوط به مهاجرت دائمی توسط سازمان آمار روسیه و داده های مربوط به مهاجرت موقت توسط اداره امور مهاجرتی وزارت کشور روسیه منتشر می شود. عدم درک تفاوت اساسی بین این نوع داده ها، به تفسیر اشتباه وضعیت مهاجرت و در نهایت، تصمیمات مدیریتی نادرست منجر می شود. کاهش جذابیت مهاجرتی روسیه که مطبوعات به طور گسترده در مورد آن نوشته اند؛ به مهاجرت دائمی اقامت در روسیه برای مدت طولانی - مربوط می شود. سازمان آمار روسیه از سال 2012 تمام افرادی را که برای 9 ماه یا بیشتر به روسیه رفته اند؛ جزء این گروه در نظر می گیرد. تعداد این گروه از مهاجران در پایان سال 2018 کاهش یافت. توازن مثبت تبادل مهاجران (تعداد ورودی ها منهای تعداد خروجی ها) روسیه با کشورهای خارجی در سال 2018 در مقایسه با سال 2017 از 211.9 تا 124.9 هزار نفر کاهش یافته است. این امر از کاهش تعداد ورودی ها به روسیه و تعداد خروجی ها از آن نشات می گیرد. سازمان آمار روسیه داده های مربوط به مهاجرت موقت را در اختیار ندارد. در عین حال، این داده ها نشان می دهد که میزان مهاجرت از کشورهای آسیایی اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع در سال 2018 به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. جذابیت مهاجرتی روسیه به هیچ وجه در این کشورها کاهش نیافته است. برعکس، این جذابیت در سال گذشته افزایش یافته است. در سال 2018 وزارت کشور روسیه 17.8 میلیون مهاجر را به ثبت رسانده است 2 میلیون نفر بیشتر از سال 2017. این رشد قابل توجه تا حد زیادی ناشی از جام جهانی فوتبال بوده است. اما به طور همزمان مهاجرت از کشورهای شوروی سابق نیز افزایش یافته است. تعداد شهروندان این کشورها که توسط وزارت کشور روسیه به عنوان مهاجر به ثبت رسیده اند، در عرض یک سال تقریبا 800 هزار نفر افزایش یافته و به 12.7 میلیون نفر رسیده است. به طور کلی، جریان های مهاجرتی بین روسیه و کشورهای مستقل مشترک المنافع در سال گذشته در جهت های مختلف تغییر کرده است. تعداد مهاجران از برخی کشورها کاهش و از برخی دیگر به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. مولداوی، اوکراین، قرقیزستان، ارمنستان و گرجستان جزء گروه اول هستند. در مجموع، تعداد شهروندان این کشورها که به عنوان مهاجر به ثبت رسیده اند، به میزان 96.2 هزار نفر کاهش یافته است. ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان، ترکمنستان، بلاروس، آذربایجان و همچنین کشورهای حوزه بالتیک جزء کشورهایی هستند که جریان مهاجرتی را در روسیه افزایش داده اند. به طور کلی، تعداد شهروندان آنها که توسط وزارت کشور روسیه به ثبت رسیده اند به میزان 864.3 هزار نفر افزایش یافته است. همین امر کاهش مهاجرت را از کشورهای مستقل مشترک المنافع جبران می کند. افزایش مهاجرت؛ بیشتر توسط ازبکستان (416 هزار نفر) و تاجیکستان (224 هزار نفر) صورت گرفته است (در سال 2018 از این کشورها 641 هزار نفر وارد روسیه شدند). این رقم با جمعیت مرکز منطقه ای روسیه قابل مقایسه بوده و برای دوره یک ساله یک رقم بسیار قابل توجه است. تعداد شهروندان تمام کشورهای آسیای مرکزی که در سال گذشته به روسیه آمده اند، 8.5 میلیون نفر است. برای مقایسه: در ناحیه فدارل خاوردور روسیه - 6.2 میلیون نفر، در قفقاز شمالی - 9.8 میلیون نفر و در شمال غربی روسیه حدود 14 میلیون نفر زندگی می کنند. تعداد مهاجران ازبک تبار و تاجیک تبار بسیار بیشتر از کل جمعیت "سنت پترزبورگ" است. تعداد مهاجران قرقیز تبار (877 هزار نفر) بیشتر از تعداد جمعیت کارلی، نووگراد، پسکوف، مورمان و جمهوری کومی است. علاوه بر ثبت شهروندان کشورهای مستقل مشترک المنافع به عنوان مهاجر، حذف آنها از لیست ثبت نیز صورت می گیرد. اما این اقدام به هیچ وجه بدان معنا نیست که فرد مهاجر واقعا روسیه را ترک کرده است. به گزارش سازمان آمار روسیه، حذف از لیست ثبت، به طور خودکار در فرآیند پردازش الکترونیکی اطلاعات مربوط به مهاجرت پس از پایان دوره اقامت صورت می گیرد. یعنی فرد مهاجر می تواند حتی در صورت حذف از لیست ثبت مهاجران، در روسیه باقی بماند. تنها زمانی برای وی مشکل بوجود می آید که با پلیس سرو کار داشته باشد که این امر با توجه به کاهش تعداد نیروهای پلیس در جریان اصلاحات وزارت کشور، به ندرت اتفاق خواهد افتاد. علاوه بر این، اگر فرد مهاجر به وطن خود برود و سپس تصمیم به بازگشت بگیرد، ممکن است ورود چنین مهاجری به روسیه ممنوع شود. با این حال می توان این مشکل را با دریافت پاسپورت جدید در وطن حل و فصل کرد. براساس برآوردهای وزارت کشور روسیه که در دسامبر سال گذشته توسط والنتینا کازاکووا، رئیس اداره مهاجرت بیان شد، در روسیه حدود دو میلیون مهاجر غیرقانونی وجود دارد. با توجه به اینکه اکثر مهاجران، شهروندان کشورهای آسیای مرکزی هستند، تعداد کلی آنها در طی یک سال ممکن است به 10 میلیون نفر برسد که دو برابر بیشتر از جمعیت سنت پترزبورگ بوده و با جمعیت مسکو قابل مقایسه است. علاوه بر این، در سال 2018 حدود 1.3 میلیون مهاجر از کشورهای قفقاز جنوبی به روسیه آمدند. در واقع، تعداد مهاجرانی که سالیانه از اعضای آسیایی اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع به روسیه می روند، با جمعیت کشورهایی مانند یونان، چک، پرتغال و سوئد قابل مقایسه است. یکی از مهم ترین مسائل؛ جغرافیای مناطقی است که مهاجران انتخاب می کنند. تقریبا دو سوم آنها در سال گذشته در لیست مهاجران دو منطقه فدرال - مرکزی (37.8%) و شمال غربی (21.5%) - به ثبت رسیده اند. جذابیت مهاجرتی دیگر مناطق فدرال نسبتا کم است. تقریبا یک سوم کل افراد به ثبت رسیده در لیست مهاجران، در مسکو و یک پنجم در سنت پترزبورگ و لنینگراد به ثبت رسیده اند. این ارقام بسیار هشداردهنده است. در سال گذشته، در مسکو 5.1 میلیون نفر در لیست مهاجران به ثبت رسیده اند که معادل یک چهارم تعداد کلی جمعیت مسکو و مناطق اطراف آن است. در پترزبورگ و لینینگراد 3.3 میلیون مهاجر به ثبت رسیده است که بیش از نیمی از تعداد جمعیت آنها را تشکیل می دهد. وخامت اخیر روابط قومی از جمله درگیری ها و رویدادهای جنایی با پس زمینه آشکار ملی، نتیجه مستقیم افزایش میزان مهاجرت از کشورهای آسیایی عضو اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع است. چنین وضعیتی در سال 2013 نیز رخ داده بود. در آن زمان جریان غیر قابل کنترل مهاجرت و وخامت وضعیت جنایی به سخنرانی های ضد مهاجرتی گروهی در مسکو منجر شد. راه خروج از این وضعیت در آن زمان تشدید سیاست مهاجرتی (از جمله صدور مجوز ورود تنها براساس پاسپورت های خارجی، منع حضور شهروندان کشورهای مستقل مشترک المنافع در روسیه بدون صدور اسناد لازم و غیره) بود. بحران اقتصادی سال های 2016-2015 نیز به کاهش مهاجرت کمک کرد. اما از آن زمان تاکنون، مهاجران با شرایط جدید سازگار شده اند و می توانند از پس آن برآیند. برخلاف روسیه که دچار یک بحران جمعیتی جدید شده است، جمعیت آسیای مرکزی به دلیل زاد ولد زیاد به سرعت در حال افزایش است. در اوایل سال 2018 در کل 5 کشور منطقه بیش از 20 میلیون انسان متولد شد. مقام های دولتی کشورهای منطقه ترجیح می دهند مشکلات بیکاری را از طریق بازار کار روسیه حل و فصل کنند. اما روسیه قادر به تامین کار برای کل آسیای مرکزی نیست. سطح بیکاری در خود روسیه دو برابر شده و به حدود 10% تعداد نیروهای کار رسیده است. اگر سیاست مهاجرتی تغییر نکند، فجایع جدید سیاسی و اقتصادی مرتبط با ورود روزافزون مهاجران کاری از کشورهای آسیایی عضو اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع عملا اجتناب ناپذیر خواهد بود. آنچه در این متن آمده به معنای تأیید محتوای آن از سوی موسسه ایران شرقی نیست و تنها در راستای اطلاع رسانی و انعكاس نظرات تحليلگران و منابع مختلف منتشر شده است